وارونه چین بافی (دوره چین بافی)

همان گونه که از نام وارونه چین بافی (دوره چین بافی) پیداست، بافتن آن برعکس دیگر دست بافته ها که از رو بافته می‌شود، از زیر انجام می‌گیرد.

در واقع به وسیله آینه ای که در زیر تارها قرار می‌گیرد، بافنده می‌تواند نگاره ای را که طرح ریزی کرده در آینه ببیند و کامل کند.

وارونه چین بافی یکی از دست بافت های عشایر فارس میباشد که متاسفانه در حال منسوخ شدن است.

این دست بافته از نوع پود پیچی است که در فارس به بافت‌های سوزنی شهرت دارد؛ در گذشته های نه چندان دور دست بافت های زیبا نظیر چنته، کیف دستی زنانه، رختخواب پیچ (خوابگاه، مفرش)، جل اسب و… با تکنیک وارونه چین بافی (دوره چین بافی) بافته می شد.

شیوه بافت دوره چین بافی، شباهت زیادی به رند بافی (ورنی بافی، شیر کی پیچ بافی) دارد.

تکنیک وارونه چین بافی در بعضی طوایف ایل قشقایی به رند وارونه معروف است.

در این شیوه رویه دست بافته، صاف شبیه پشت فرش دست باف بوده و آستر آن شبیه رویه رند است.

نگاره ای که با این شیوه بافته می شود، بسیار ظریف است.

تمامی نقوشی که در رند بافی مورد استفاده قرار می گیرد در تکنیک وارونه چین بافی نیز قابل استفاده است.

در وارونه چین بافی (دوره چین بافی)، بافنده محدودیتی در استفاده از رنگ‌های گوناگون در خلف طرح و نقش ندارد.

مواد و مصالح مورد استفاده در دوره چین بافی (وارونه چین بافی) معمولاً از پشم بوده ولی جهت محکم بودن از رشته های پنبه ای نیز بهره می‌برند.

شایان ذکر است یادآوری کنیم این مطلب برگرفته از مقاله «بررسی تکنیک بافت دست‌بافت‌های عشایر فارس، بافته‌های منسوخ شده» اثر اشکان رحمانی و محمد تقی آشوری میباشد؛ در مطالب قبلی نیز به دو دست بافت دیگر عشایر فارس یعنی شیشه درمه بافی و اُیی بافی (دولایه بافی) پرداختیم؛ دو دست بافته ای که آن ها نیز در معرض منسوخ شدن قرار دارن.